Maandagavond, 23 april 2010 rond 18h00 : zoals iedere werkdag komen papa en mama met Lore en Fiebe thuis. Terwijl mama en papa de tafel dekken vraagt Fiebe of ze de TV mag aansteken.
18h10 : De tafel is gedekt en de kindjes worden aan tafel geroepen. Fiebe zegt dat ‘De wereld van K3’ net begonnen is en vraagt of ze in de living mag eten. Mama en papa zeggen toe maar verbinden daar 3 strikte voorwaarden aan : Geen kruimels op de grond, flink de boterhammetjes opeten en als mama roept dat het piyama-tijd is moet Fiebe ogenblikkelijk komen. Fiebe stemt expliciet met de 3 voorwaarden in en als papa na 5 minuutjes gaat checken ziet het er naar uit dat Fiebe inderdaad flink de boterhammetjes eet zonder kruimeltjes te maken.
Rond 18h20, echter, loopt bij ons in de keuken het volgende bericht binnen : Na ‘de wereld van K3’ begint ‘Urbanus vertelt’ en als mama roept zal Fiebe enkel na Urbanus komen. Bovendien laat ze zich niet meer op welke timing dan ook vastpinnen want “als er daarna nog iets moois op TV is zal ze daar ook eerst naar kijken”. Nochtans gaat Fiebe niet als Maingain of Reynders door het leven.
Gelukkig vormen mama en papa één front – hier geen Marianne Thyssen die op de partner kakt, geen zus die de boel kan opstoken (met 2,5 jaar nog te jong) – en, onder druk van geen TV morgenavond, wordt een nieuwe deal aanvaard. Fiebe komt vlug en nog voor de Urbanus-zitting begint heeft ze haar Piyama aan.
Simpel, niet? 5 minuten moed en ouderlijke tucht.
